SERÜVENİMDE İKİNCİ PERDE

Gazetecilik serüvenimdeki ikinci perde Ekrem Balıbek'in sahibi olduğu YENİ HABER gazetesinde 1990 yılı Ekim ayı sonlarında başladı. Daha doğru bir ifadeyle gerçek anlamda yerel gazeteciliği uygulamalı biçimde öğrenmeye YENİ HABER'de başladım, diyebilirim çok rahalıkla..

YENİ Haber gazetesinde çalışmaya başlamamın üzerinden henüz bir yıl bile geçmemişti Balıkesir'deki vasıflı nitelikteki üç gazetenin ortaklaşa ofset baskıya geçme girişimlerinin hız kazandığını öğrenmiş oldum Ekrem Balıkbek ağabeyimden..

Evet, Yeni Haber, Ekspres, Politika gazeteleri ortaklaşa kuracakları matbaada ofset baskı tekniğiyle basılacaktı. Once bir matbaa makinası alındı, sanırım 1956 modeldi o baskı makinası. Sonra üç gazete de bilgisayarlarını aldı, eşzamanlı olarak. Kendi çapında Balıkesir basını dönüşüyor, gelişiyor adeta bir devrim yaşıyordu. Bende o devrime tanıklık ediyor Ekrem ağabeyin bana izin verdiği sınırlar içerisinde bu dönüşüm sürecine katkı sunmaya çalışıyordum. Çünkü rahmetli Balıbek (bilenler bilir) her işi kendi yapmaya çalışır, gayret eder, kendi işini kendi gören bir neslin son örneğiydi ve o yüzden kimseye eyvallahı yoktu!..

Neyse lafı fazla uzatmayayım, 1991 yılının Ocak ayı ortalarında Balıkesir merkezde üç gazete ofset yayımlanmaya başladı. Ofset baskıya en son YENİ HABER geçti. Çünkü Ekrem Balıbek çok temkinli biriydi ve hiç acele etmiyordu. "Diğerleri bir başlasın, bir görelim onları, bizim hiç acelemiz yok" diyordu hep sürekli olarak bize. Biz derken başta Ramazan Demir, Ekrem ağabeyin oğlu Mimar Esen Balıbek, gazetede işe yeni başlayan abone ilan, tahsilat işlerine bakan Ali Tuzcusan, matbaacı Mehmet Böce, soyadını şimdi anımsayamadığım Süleyman kardeşim, daha sonradan aramıza katılan Çetin Bayırlıgil ve Ahmet İmren ağabeyim çekirdek kadroyu oluşturuyordu. Ayrıca bilgisayarlarda haberleri dizmek, sayfaya yerleştirmek amacıyla işe yeni giren Hülya ve Beren arkadaşlarmızda kadroya dahil olmuşlardı. O yılın 20 Ekim'inde 19. Dönem milletvekili Genel Seçimleri yapıldı. Ben seçimlerin yaklaşık bir ay sonrası vatani görevimi yapmak üzere YENİ HABER'den geçici bir süre ayrılmak zorunda kaldım. 26 Kasım'da önce Manisa Kırkağaç'a bir ay geçmeden sonrasında Çanakkale'ye ardından yapılan dağıtımla Ankara Güvercinlik'e Jandarma olarak gönderildim. Geçici bir süre ayrıldım Yeni Haber'den dedim ya. 

1992 yılının Haziran'ın da Kurban bayramı arifesinde sol kulağımla ilgili sağlık sorunlarım yüzünden önce raporlu hemen ardından erken terhis yoluyla askerlik görevim sona erdirildi ve 7 ay 14 gün sonra tekrardan Balıkesir'e dönüp YENİ HABER'de gazetecilik mesleğine kaldığım yerden devam etmeye başladım. Ancak aradan bir bile geçmemiş olmasına rağmen hiç bir şey benim bıraktığım gibi  değildi. Sanki negatif anlamda 'HER ŞEY' ve 'HERKES' çok değişmişti bana karşı!..

O yılın sonbaharına doğru Eylül ayı başlarında ülkede yerel radyo ve televizyonların kurulmasına yayın hayatına başlamasına tanıklık ettim. Balıkesir'de bu furyadan nasibini almıştı o zamanlar. Daha önce YENİ ASIR Balıkesir Bölge Bürosunda çalıştığım süreçte tanıdığım bu mesleğin 'MEKTEPLİSİ' Doğan Alparslan ağabeyim İzmir'den gelip Radyo 10 Balıkesir'i kurdu. Bende o süreçte YENİ HABER Gazetesinden yeni ayrılmıştım. Yine YENİ ASIR'da çalıştığım dönemden tanıdığım Erdinç Saraç, Nihal Tergek ve Alkan Engin'in birlikte çıkarttıkları Balıkesir'in ilk ve tek magazin dergisi GÜNDEM'de onlardan aldığım teklif üzerine çalışmaya başladım. İşte o süreçte Doğan Alparslan'da eski bir YENİ ASIR'cı olduğu için sıkça biçimde görüşüyorduk. Bizler GÜNDEM Dergisi ekibi olarak Radyo 10'a program, röportaj, Balıkesirspor maçlarının naklen yayını gibi konularda destek veriyor, katkı sağlıyorduk. 1993 yılı başlarında Doğan Alparslan ağabeyim sürekli olarak Radyo 10'da çalışmamı istedi ve bir teklifte bulundu. Bende bu teklifi kabul ettim ve daimi olarak orada çalışmaya başladım. Meslek yaşamımda medya serüvenimin ilk ayağı olan Radyo 10 günlerimle ilgili daha anlatacaklarım çok ama ben konuyu uzatmak, şimdilik fazladan ayrıntıya girmek istemiyorum. Radyo 10'daki serüvenim 1996 yılının Ekim ayına dek sürdü. O yılın 6 Ekim'inde Balıkesir'de yayım hayatına başlayan günlük yerel HABERCİ Gazetesi'nin kuruluşunda yeraldım. O zaman altı ortaklı olarak kurulan HABERCİ Gazetesi'nin kurucu ortaklarından biri ve Genel Yayın Müdürüydüm. HABERCİ'deki aktif biçimdeki Genel Yayın Müdürlüğü görevim yaklaşık bir yıl sürdü. Ancak kağıt üstünde şirket ortaklığım kuruluşundan çok sonra sanırım dört veya beş yıl sonrasına kadar devam etti. Buradan ayrılmamın hemen ardından 'BABA DOSTU' merhum avukat Turgut İnal'ın sahibi olduğu Radyo BRT'de Genel Yayın Yönetmeni radyo yayıncılığı hayatına geri döndüm. Ancak Turgut İnal ağabeyimle mesleki ilkeler ve yayıncılık konseptinde farklı düşüncelerimiz nedeniyle pek anlaşamadık ve yaklaşık altı ay sonra yollarımızı dostça da olsa ayırmak zorunda kaldık. Buradan ayrılınca yeni bir meslek yaşamı sürecine doğru yelken açmak pek de zor olmadı. Zira O zamanlar Sıtkı Şeremetli'nin sahibi olduğu BALIKESİR BİRLİK Gazetesi'nde adeta yerim hazırdı. BİRLİK Gazetesi'nde uzunca bir süre çalışmış olan Tarık Sürmelioğlu oradan ayrılmış ve Sıtkı Şeremetli gazetesini çekip çevirecek birini arıyordu. Şeremetli'nin  aradığı o kişinin ben olduğumu Radyo BRT'den ayrıldığım gün öğrendim ve iki gün sonra BİRLİK'te çalışmaya başladım. 

Dilerseniz yaklaşık 38 yıllık gazetecilik serüvenimin üçüncü safhası olan 1998'den sonra ki dönemini üçüncü yazımda sizlere anlatayım. Bir sonraki yazımda tekrar bu sütunlarda buluşmak üzere...