HERKES KONUŞUYOR, KİMSE DİNLEMİYOR
‘Bazen insanın ihtiyacı bir cevap değil, gerçekten dinleyen bir kulaktır.’ Herkesin anlatacak çok şeyi var ama dinleyecek zamanı yok gibi. Çoğu insan anlamak için değil, cevap vermek için dinliyor.
Tijen EVNER KADINCA
tijenevner@gmail.com -
HERKES KONUŞUYOR, KİMSE DİNLEMİYOR
‘Bazen insanın ihtiyacı bir cevap değil, gerçekten dinleyen bir kulaktır.’
Herkesin anlatacak çok şeyi var ama dinleyecek zamanı yok gibi. Çoğu insan anlamak için değil, cevap vermek için dinliyor. Bir sohbetin içindeyken bile bunu fark ediyor insan.
Karşımızdaki konuşurken onu anlamaya çalışmak yerine, ne cevap vereceğimizi düşünüyoruz çoğu zaman. Dinliyor gibi yapıyoruz belki ama sadece konuşma sırasının bize gelmesini bekliyoruz. Hatta sıramızı bile beklemeden kesiyoruz sözü tam ortadan; saygısızca, umarsızca, bilinçli ya da bilinçsizce…
Oysa insan bazen nasihat değil, çözüm değil, sadece ‘dinlenmek’ ister. İçindekileri anlatabilmek, sözünün yarıda kesilmediğini görmek ve gerçekten duyulduğunu hissetmek ister. Ve galiba bugün en çok eksikliğini hissettiğimiz şeylerden biri de bu…
Konuşmalar çok fazla, her kafadan bir ses çıkıyor, herkesin bir fikri var ama dinlemeler azaldı. Herkes kendi derdini anlatıyor, kendi fikrini savunuyor, kendi yaşadıklarını merkeze koyuyor. Ama iş karşısındakini anlamaya gelince, aynı özeni pek göremiyoruz. Belki de bu yüzden birçok insan, anlattığı halde anlaşılmadığını düşünüyor. Çünkü duyulmak başka şey, gerçekten dinlenmek başka şey…
Bir insanı dinlemek sadece söylediklerini duymak değildir. Bazen sesindeki kırgınlığı fark etmektir. ‘İyiyim’ derken aslında iyi olmadığını anlayabilmektir. Gülümserken içinde taşıdığı sıkıntıyı görebilmektir. Sürekli güçlü görünmeye çalışan birinin, aslında ne kadar yorulduğunu hissedebilmektir. Bazen de söylediklerinden çok söyleyemediklerini duyabilmektir. Çünkü insanın diliyle anlattıkları kadar, anlatamadıkları da vardır.
Belki de en çok ihtiyaç duyduğu şey, onu gerçekten dinleyen birinin varlığıdır. İnsan her zaman akıl istemez, bazen sadece anlatmak ister. Sözünün yarıda kesilmediğini görmek, paylaşmak ister. Dinlendiğini hissetmek kıymetlidir çünkü. Nasihatten çok, yanında oturup onu sessizce dinlemek… Sözünü kesmeden, gözlerinin içine bakarak ‘seni anlıyorum’ hissini verebilmek…
Aslında bugün en çok ihtiyacımız olan şeylerden biri de bu: Biraz daha az konuşmak… Biraz daha az hüküm vermek… Biraz daha çok dinlemek…
Çünkü herkesin anlatacak çok şeyi var. Ama galiba artık en kıymetli olan, dinlemeyi bilen insanlar.
